Ronde van Nijmegen op 13 mei 2012

Voor de thuisblijvers hierbij een bericht over hoe het ons vandaag is verlopen.

Vanmorgen vertokken wij, Ton, Roel, Kees Jans en ondergetekende, om 8.00 uur naar Nijmegen. Drie 45+ ers en 1 jonge vent. Dat de jongste van het stel toch wel beducht was voor de kracht van de andere drie, bleek wel uit de opmerking van Kees Jan dat hij speciaal voor deze rit zijn benen helemaal glad had geschoren. En dit terwijl zijn vrouw hier niet blij mee is! Wat een gedrevenheid. Maar of hij dit nu echt nodig had, ik waag het te betwijfelen, want Kees Jan is in topvorm.

Een graadje of 12, een lekker zonnetje, een licht briesje, ideaal voor een relaxed tochtje. Bij de start werden we -samen met twee lieftallige rondemissen- gelijk op de foto gezet (de foto volgt nog!). Maar redelijk snel na de start kwamen we al aan bij beruchte klim bij Berg en Dal (stijler en langer dan de Amerongse Berg), waar Kees Jan als een terrier naar boven ging. De organisatoren hadden hier een wedstrijd van gemaakt door de klim van iedere renner op tijd te meten (uitslag wordt later bekend gemaakt op de website van de organisatie), en tja als je klimpotentie hebt wil je dat toch laten zien!.

Daarna viel het qua klimmen wel mee. Afwisselend met zijn vieren op kop, hebben we WTC-werkhoven waardig vertegenwoordigd. Veel fietsers wilden ons volgen, waardoor de reclame op de rug vandaag veel meer heeft opgebracht dan de reclame op de voorkant van onze shirts.

Onderweg hebben we nog even heerlijk 2 koppen koffie en een stuk appelgebak gegeten op de verzorgingsplaats (camping ‘t Veerhuis voor degene die dit willen weten), waarna we op basis van deze wetenschappelijk onderbouwde voeding aan de laatste 50 km begonnen. Ik denk dat het door de koffie kwam want Roel kreeg het opeens op zijn heupen. Met verhoogde adrenaline in zijn hoofd ging hij de laatste 30 km tekeer als een jonge god, waarbij zelfs Kees Jan af en toe moeite had om te volgen. En Ton, tja daar zie je gewoon aan dat ie veel gefietst heeft, want volgens mij heeft hij met redelijk gemak de tocht uitgereden

Na 120 km waren we weer terug en na het nuttigen van een aantal biertjes, staand in het zonnetje, waren we het er over eens dat, willen we de Stelvio op een gezonde manier kunnen beklimmen, we nog wel iets meer oefening nodig hebben in het beklimmen van echt lastige heuvels.

Het was in iedere geval een geslaagde dag,

Marcel Boonen


  • Facebook
  • Twitter

Post a Comment

Your email is never shared. Required fields are marked *

*
*